Federal skilled workers program - with Persian version

Download This Page as PDF

[bws_pdfprint display=’pdf’]
Critical review of the new Canadian
Civil society & citizenship
Bilingual article

By: Somayeh Bahrami (2014)

Somayeh is an MA student in the Department of Gender, Sexuality, & Women’s Studies at Simon Fraser University. Her research is focused on the history of settlement, immigration, & citizenship in Canada; transnational migration and globalization; and Canada’s political economy and the labor market.



Unemployment and underemployment are serious problems in the economic performance of immigrant communities in Canada. There are two central issues here: First, there is a common but not totally accurate estimation that if immigrants have high personal motivation to assimilate in the new society, they would work harder and longer to achieve necessary skills in order to participate in the labor market. Second, immigrants ultimately will experience professional success, because the system is built for them to be successful.

However, high rates of unemployment/underemployment and low level of income are evident even among recent skilled and professional immigrants who emigrated under the Federal Skilled Worker Program. Interestingly, Federal Skilled Workers (FSW) are carefully selected through examinations of their ability to settle in Canada. FSW applications are assessed through six selection factors on what is named as “The Point System”. They must have completed Canadian educational credentials or an approved foreign educational credentials (for a maximum of 25 points); they must have one year of continuous full-time (or an equal amount of part-time) paid work experience in one of the eligible occupations (for a maximum of 15 additional points); they must include the results of either an English or French language test in all four language skills, speaking, listening, reading and writing (for a maximum of 28 additional points); they must hold a valid offer of arranged employment in Canada (for a maximum of 10 more points); they must be between the ages of 18 and 46 ( for a maximum of 12 more points); and they must be adaptable (for a maximum of 10 points).

If they collect a minimum of 67 points (out of 100) and they provide evidence of having enough money to support themselves and their family in Canada, they would be considered an eligible applicant. This rigorous screening process indicates that the immigrant candidate under the Federal Skilled Worker is selected from the best possible pool of candidates. Yet despite these skills, we have the statistic of underemployment. The current data shows that Federal Skilled engineers and applied science graduates have income rates 7 times lower than their Canadian-born peers; and usually are employed in low-paid and low- level jobs.

The point here is that it is easy to blame the immigrant for his/her unwillingness to integrate; or for not having an adequate level of education, occupational skill, work experience, and so on. But data shows that the recent immigrant population has higher levels of education; they have extensive work experience in their country of origin; they are younger than the general Canadian-born population; and they are less likely to have disability. Yet, they are more likely to suffer from unemployed/ underemployed for a long period of time. Why?

Maybe there are other factors to consider. Is it possible that the problem is outside what we can immediately grasp through the FSW screening?

Here is the main reason: Canadian regulation requires Federal Skilled Workers to pass the re- certification program, which is very expensive and time- consuming. The program is time- consuming because the waiting list is very long; and also depending on the program, it takes between 2 to 4 full years to fulfill the requirements. Along with the above process, Federal Skilled Workers are usually expected to do volunteer work to adjust their skills to the new system and gain Canadian experience. With the exception of the rich and wealthy, many Federal Skilled workers just give up altogether, because their savings often run out, there is not enough time to study and to do volunteer work simultaneously, and they need to work for pay in order to cover their basic expenses for survival.

There is no doubt that all immigrants coming to Canada via the Federal Skilled Worker program must adjust their skills to the Canadian context. However, I believe that FSW program is founded on non- practical assumptions:

  • Skilled Workers are smart and talented; so they can make it no matter what
  • Re- certification regulations are fair and practical
  • Our (Canadian) training is the best training
  • Canadian experience is the only relevant experience

Under such assumptions, Federal Skilled Workers must adjust under any circumstances. There is no excuse to fail. If they fail, the blame is on them; not on the system.

Ultimately, it is problematic that this system does not sufficiently acknowledge the gap between non-Canadian education and training and moving those skills to the Canadian context. If our immigration system substantially invests in the Federal Skilled Worker Program, it must create equitable and practical regulations in order to avoid wasting new immigrants’ talents.



مهاجران حرفه‌ای و متخصص در کانادا                                                                                                    سمیه بهرامی                                                                                                                                        ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۳ شمسی‌                                                                                                                     

                                                                                                                                                      سمیه دانشجوی کارشناسی ارشد در دانشکده مطالعات زنان، مفاهیم اجتماعی و فرهنگی جنسیت، و قشربندی‌های جنسیتی در دانشگاه سیمون فریزر است . یکی‌ از موضوعات تحقیقاتی او شامل تاریخ و قوانین مهاجرت و شهروندی در کانادا، مهاجرتهای فرا ملی‌ و اقتصاد جهانی‌، و سیاستهای اقتصادی کانادا می‌باشد.



بیکاری و اشتغال ناقص از مسائل اساسی‌‌ در عملکرد اقتصادی جوامع مهاجر در کانادا است. دو مسالهٔ در این رابطه مطرح هست: اول اینکه اگر مهاجران دارای انگیزهٔ شخصی بالا به جذب در جامعه جدید باشند برای به دست آوردن مهارت‌های لازم و رایج در بازار کار از تلاش برای کار بیشتر و دقیقتر دست برنمیدارند. دوماً، چون سیستم بازار کاری در کانادا توجه شایانی به جذب اقتصادی مهاجران دارد، در نهایت مهاجران موفقیت حرفه‌ای را تجربه خواهند کرد.

با این حال، نرخ بالای بیکاری، اشتغال ناقص، و سطح پایین درآمد حتی در میان مهاجران ماهر و حرفه ای اخیر که تحت برنامه نیروهای متخصص فدرال مهاجرت کرده اند مشهود می‌باشد. نکتهٔ قابل توجه اینجاست که کارگران ماهر فدرال (FSW) به دقت از طریق آزمونهای متعدد انتخاب میشوند. برنامه کاربردی FSW از طریق شش فاکتور انتخابی  “سیستم امتیاز بندی” عمل می‌کند: متقاضیان باید دارای اعتبار نامهٔ تحصیلی‌ یا حرفه‌ای از مراکز معتبر  کانادایی یا یکی‌ از مراکز معتبر قابل تایید در خارج از کانادا باشند (حداکثر ۲۵ امتیاز)؛ دارای یک سال تمام وقت (یا معادل نیمه وقت) تجربه کاری در یکی از مشاغل واجد شرایط باشند ( حداکثر ۱۵  امتیاز)؛ نتایج آزمون زبان انگلیسی یا آزمون زبان فرانسه در هر چهار مهارت صحبت کردن، گوش دادن، خواندن و نوشتن را ارائه دهند ( حداکثر ۲۸ امتیاز)؛ مدارک معتبر پیشنهاد کار را ضمیمه پرونده کنند (حداکثر ۱۰ امتیاز)؛ بین سنین ۱۸ تا ۴۶ باشند ( حداکثر ۱۲ امتیاز )؛ و همچنین از دیدگاه ادارهٔ مهاجرت “قابل سازگار” به شرایط اجتماعی و فرهنگی‌ کانادا باشند ( حداکثر ۱۰ امتیاز).

متقاضی باید بتواند حداقل ۶۷ امتیاز (از۱۰۰) بیاورد و شواهد توانایی مالی برای حمایت از خود و خانواده خود را در کانادا ارائه دهد. این فرایند انتخابی دقیق نشان می دهد که نامزد مهاجر ماهر از میان بهترین نامزدهای ممکن انتخاب میشود، اما اطلاعات و آمار بیکاری نه تنها  نشانگر این است که  میزان درآمد مهندسان و فارغ التحصیلان علوم کاربردی مهاجر ۷ برابر کمتر از گروههای همتای کانادایی خود می‌باشد  بلکه بسیاری از آنها برای مدت طولانی‌ یا به طور دائم در مشاغل کم درامد و سطح پایین شاغل هستند.

نکته قابل تامل این است که جمعیت مهاجر اخیر را نمی‌توان به آسانی به کمبود انگیزه به جذب در جامعه و بازار کار یا نداشتن مهارت کامل و لازم متهم کرد زیرا شواهد نشان میدهد که مهاجر اخیر نه تنها دارای سطح بالاتری از آموزش و پرورش می‌باشد بلکه دارای تجربه کاری گسترده در کشور خود هست؛ از جمعیت عمومی کانادا جوان تر است؛ به احتمال کمتر از مشکلات جسمی‌ رنج میبرد؛ ولی‌ با این حال، برای یک دوره زمانی طولانی از بیکاری و اشتغال ناقص رنج می برد. چرا؟

شاید عوامل دیگری نیز برای بررسی وجود دارد. آیا ممکن است که علت به نوع  قوانین و سیستم بازار کار در کانادا مربوط باشد؟

یکی‌ از دلایل اصلی‌ مربوط به قوانین بازار کار در کاناداست: بر اساس این قوانین، مهاجران متخصص ملزم هستند که در دوره‌ها و آزمونهای بررسی کیفیت کاری و حرفه‌ای شرکت کنند تا بتواند گواهینامهٔ لازم برای اشتغال در حرفه خود را به دست بیاورند؛ دوره‌هایی‌ که بسیار گران و وقت گیر هستند. وقت گیر بودن برنامه‌ها دو دلیل دارد: اول، لیست انتظار طولانی؛ دوم، بسته به نوع حرفه، این دوره‌ها بین ۲ تا ۴ سال طول میکشند. علاوه بر روند فوق، معمولا انتظار عمومی بازار کار از این مهاجران این است که برای به دست آوردن تجربه‌ کاری مطابق با شرایط کانادا و تنظیم مهارت های خود  به سیستم جدید به طور داوطلبانه در سازمانهای مربوط به حرفه خود شاغل شوند. به غیر از افرادی که از توانایی مالی بالایی‌ برخوردارند، اکثر این مهاجران از گذراندن این دوره‌ها منصرف میشوند زیرا نه تنها وقت کافی‌ برای انجام همزمان کار داوطلبانه و مطالعه ندارند، بلکه برای پوشش هزینه‌های زندگی‌ خود مجبور به اشتغال حتی در سطوح پایین و کم درامد میشوند.

البته در اینکه تمامی کسانی‌ که از طریقه برنامهٔ کارگران متخصص و حرفه‌ای به کانادا مهاجرت کرده‌اند باید مهارتهایشان را با شرایط جدید وفق دهند نیست اما من اعتقاد دارم که سیستم بر اساس پیش- فرض‌های غیر عملی زیر‌ بنا شده است:

  • چون این مهاجران ماهر و با استعداد هستند پس تحت هر شرایطی میتواند در جامعه جدید به موفقیت حرفه‌ای دست پیدا کنند
  • دوره‌های تطبیق مهارت کاملا عملی‌ هستند 
  • سیستم آموزش و پرورش کانادا در مقایسه با بقیهٔ سیستمها بهترین می‌باشد
  • تجربه‌ کاری کانادایی تنها نوع مناسب برای عملکرد اقتصادی کانادا است

با چنین پیش فرضیاتی که سیستم و قوانین را کامل می‌پندارد این مهاجران باید خود را تحت هر گونه شرایطی وفق دهند؛ در غیر این صورت متهم به عدم  تمایل یا توانایی به جذب در جامعه جدید میشوند.

در نهایت، مشکل این است که این سیستم نه تنها فاقد  شناخت کافی‌ از نوع و ارزش آموزش و پرورش غیرکانادایی است بلکه تلاش عملی‌ برای تطبیق این مهارتها با شرایط موجود وجود ندارد. بنابرین، به منظور جلو گیری از به هدر رفتن مهارتها و استعدادهای تازه وارد، قوانین مهاجرت و بازار کار باید یک سیستم منصفانه، منطقی‌، وعملی‌ ایجاد کند.